Kenia


   KENYA - MALINDI/WATAMU  REVISITED  Januayi 2012

Enkele leden van BBGF zouden het de laatste 2 weken van januari toch nog eens proberen om enkele vissen te vangen.

Na de tegenvallende vangsten van het B.K. in 2011 op dezelfde locatie en tijdens dezelfde periode wilden we er toch van overtuigd worden dat het jaar 2011 een tegenvallend jaar geweest was. Er waren reeds plannen om in 2012 ook op andere plaatsen te gaan vissen en een goed resultaat neerzetten tijdens onze trip in Kenya zou ons inderdaad moed geven voor

onze volgende trips.

Onze Sportbestuurder had alles besproken met de mensen van Kingfisher.

Week 1 met minder volk aanwezig : 4 dagen vissen met 1 boot.


Voor Week 2 waren er 4 dagen geboekt met telkens 2 boten, met de mogelijkheid om ergens nog een dag bij te boeken of om een andere soort visserij te beproeven.


We hadden op het thuisfront reeds vernomen dat de vangsten niet slecht waren en onze hoop was ons te wreken om de slechte vangsten van ons B.K. te vergeten. We zouden er alles aan doen om te lukken.

15 januari was vertrek van de eerste lading leden. Fons, Erik, Rudy en Georges zouden het startschot geven. Erik was even opgehouden en zou slechts vanaf woensdag kunnen vissen.


Het resultaat na 3 dagen vissen mocht gezien worden 11 sails, 1 zwarte en blauwe marlijn en een beetje bijvangst kan niet slecht genoemd worden.

De schipper van de Neptune kennende zou deze de 4e dag achter marlijn gaan met het gekende resultaat dat er geen vis gevangen werd. Drie dagen eerder was het resultaat beter, maar het is en blijft soms een beetje en loterij.


De tweede lading vertrok op 22 januari . We vetrokken met zijn achten en zouden dus met 14 personen aanwezig zijn in het  Hotel Sandies Tropical Village in Malindi.

De volgende dagen zouden ons terug vertrouwen geven in de ons omliggende waters. Veel gevangen vis maar ook veel missers.


Je mag stellen dat voor elke gevangen vis er ook minstens  een gemiste bij was en dan spreken we nog niet van de vissen die we rondom hebben zien springen. Een sail die 7- 8 keer uit het water sprong was echt geen uitzondering. Soms sprongen ze met zijn tweeën.


Het moet gezegd dat dit droommomenten zijn die ons zeer veel zin geven om het terug te gaan proberen. Met een totaal van 68 sails in 9 visdagen kan je niet anders dan dit als een prachtig en hoopgevend resultaat te bestempelen . Het aantal dode vissen is beperkt gebleven tot een paar exemplaren die zich in de draad gedraaid hadden en met de staart binnen gevist werden en twee anderen die zo gehaakt waren dat ze anders haaienvoer zouden worden.


We hebben in elk geval reeds met de mensen van Kingfisher afgesproken dat we er de laatste week van januari 2013  ons 4e Belgisch Kampioenschap zouden vissen.

Andere bestemmingen zitten met een probleem van jetlag of hebben een probleem om zo mogelijk vis terug te zetten of hebben beide problemen.

De inschrijvingen voor het B.K. zijn open.

U mag er ons voor contacteren.

VANGSTEN :

17/01 Neptune     1 black marlin - 1 blue marlin en enkele aasvissen

18/01 Snowgose  5 sails - 3 bonito's - 1 Mahi-mahi

19/01 Snark         6 sails - 1 wahoo - 1 barracuda

20/01 Neptune      nougabollen (gevist op marlijn)

24/01 Snowgoose 6 sails

24/01 Tina          14 sails

25/01 Snark          3 sails - 1 kingfish

25/01 Neptune    12 sails - 4 golden travelly

26/01 Snowgoose 6 sails - 1 wahoo

26/01 Snark          3 sails - 1 wahoo

27/01 Neptune    11 sails - 1 wahoo

27/01 Snowgoose 6 sails - 1wahoo

28/01 Snark          7 sails - 2 yellowfin tuna



                 KENYA          JANUARI - FEBRUARI  2010

 Verslag : Bart Van Hoey

Dag 1

 

1ste visdag in Kenia was met de Tina, ongeveer 5 dagen voor volle maan. Door de hele woelige zee van vandaag moeste we met zijn vieren, ikke, Rudy en de vrouwtjes, vechten tegen zeeziekte. De visdag zelf begon goed met elk half uur een aanbeet. Maar na zeven aanbeten pakken, lossen, pakken, lossen, waarvan grotendeels van marlijn en zeilvissen, werden we het stilaan een beetje beu en begon het te vervelen. Tot het aan Rudy zijn beurt was en er zich een dorado vergreep. De inktvis waarmee we bezig waren was toch niet zo heel vers, maar na het veranderen van de inktvis naar de reepjes vers gevangen dorado keerde het tij snel met na 10 minuten een dubbele strike van twee marlijnen. Rudy had een blauwe marlijn die na het merkteken losschoot. Dit was een mooie vis van +- 60 kg. En mijn zwarte marlijn die na enkele toertjes rond de boot en het vastnemen van de voorslag terug de diepte opzocht en resulteerde in een lijnbreuk. Na een half uurtje kwam Rudy weer tot leven met een schitterende gestreepte marlijn van meer dan 60 kg. Na de tag en release vaarden we weer verder tot een triple strike van zeilvissen ons tot stilstand dwong. Eén voor mij van +- 30 kg, één voor Rudy en één door de deckhand zelf afgedrild. Allen rond de 30 kg. Even later nog een beet tijdens mijn beurt met als resultaat terug een zeilvis.

Uitstekende visdag, alleen veel missers door het niet zo verse aas waarmee we in het begin van de dag visten.

Niet slecht gevist tussen de misselijke momenten door.

Resultaat: - 1 blauwe marlijn (Rudy)

- 1 zwarte marlijn (Bart)

- 1 gestreepte marlijn (Rudy)

- 2 zeilvissen (Rudy)

- 3 zeilvissen (Bart)


Dag 2

Snowgoose, 3 dagen voor volle maan.

Totaal op de boot: zeven zeilvissen en 2 marlijnen.

Na een half uur vertraging wegens motorpech, dat niet lang zou duren, zijn we toch in ijl tempo uitgevaren. Na een uurtje werden de lijnen te water gelaten. Nog geen half uur later een triple strike van 1 zeilvis en 2 gestreepte marlijnen waarvan de zeilvis losschoot. Maar we hadden wel onze gestreepte marlijnen aan boord. De mijne werd geschat op 60 kg, die van Rudy op 55 kg. Na ongeveer een half uurtje weer een triple strike. Deze keer van 3 zeilvissen waarvan Rudy er 2 verzilverde en ik de andere voor mijn rekening mocht nemen. Allen wogen ze rond de 30 kg. Een uur later weer raak, maar dit werden 2 missers. We denken dat dit marlijnen waren. Een eindje verder weer een triple strike, waarvan 2 marlijnen en 1 zeilvis. Marlijnen werden spijtig genoeg allebei verspeeld. Van één van deze marlijnen hebben we het oog nog aan boord gebracht. Naar schatting betrof dit een exemplaar van meer dan 80 kg. Maar tijd voor te treuren over de verspeelde marlijnen was er niet, want mijn Saltiga stond gloeiend heet door de zeilvis die kort na de marlijnen aan de haak hing. Ik vroeg naar water aan de deckhand voor het afkoelen van mijn spoel. Hij dacht eerst dat ik dorst had en keek daarom maar raar toen ik het water over mijn spoel goot. De vis moest echt wel stoppen want de laatste meters van de lijn waren in zicht. Gelukkig keerde hij. Na een hevige dril van 20 minuten was de vis toch moe geworden en konden we hem uiteindelijk in de boot tillen. Naar schattig een 30 kg zeilvis. Op dit materiaal is het topsport, alleen jammer dat deze vis het einde nabij was. Na weging in de Malindi Seafish Club woog deze 32 kg. Na nog enkele triple strikes waarvan we er enkele verloren en toch nog een 3-tal zeilvissen konden bemachtigen, zat de dag erop.

Stand: - 1 gestreepte marlijn (Rudy)

- 1 gestreepte marlijn (Bart)

- 4 zeilvissen (Rudy)

- 3 zeilvissen (Bart)

Deze dag zaten we op de beste boot.

Meest beetuitlokkende combinate van kleuren: blauw-zilver en blauw-wit.


Dag 3

Terug op de Snowgoose, 1 dag voor volle maan.

Deze dag begon als volgt: na het succes van de vorige dag met blauw-zilver, legde ik deze combinatie terug in op mijn eigen lijn, in het midden van het vaarwater, dichtst bij de boot, wetende dat ze hier meest op beten, maar dikwijls terug losten (rubberen smaak door valse balihoo werd blijkbaar niet erg geapprecieerd) door te zachte hengel of te losse slib waardoor de haak niet goed werd gezet. We zijn er nog niet goed uit wat de oorzaak van het vele lossen zou geweest zijn, maar ervaring geeft wel het antwoord zeker?

Mijn lijn ging als eerste af. De marlijn kwam langs buiten, dook onder de andere aasjes door en greep de mijne als eerste. Na het missen week hij uit naar een andere aasje maar ondertussen waren er al 4 zeilvissen mee komen tafelen. Van deze zeilvissen werden er drie gevangen en ook de marlijn. We stonden met 4 man te drillen. Ik en de Pool die we hadden leren kennen en die in de plaats van Rudy meeging, en 2 andere deckhands. De Pool zijn eerste zeilvis was rap binnen en begon de 2de zeilvis te drillen. Ondertussen was de gestreepte marlijn al afgedrild door één van de deckhands, nog alvorens ik mijn zeilvis had kunnen binnenhalen. Maar er moest nog een zeilvis worden getemd dus nam ik deze voor mijn rekening. In totaal dus 4 zeilvissen van rond de 30 kg en 1 gestreepte marlijn van 55 kg. Na nog 5 aanbeten gemist te hebben op blauw-zilver, de haken blijken het af te weten naar mijn vermoeden, werd het lang stil. Van 10u tot 15u geen enkele aanbeet meer. Dan weer plots, uit het niets, weer 3 lossers waardoor de Pool ongeduldig werd en de volgende beurt voor zich eiste. Uiteindelijk haakte hij nog een zeilvis.

Resultaat: 

- 3 zeilvissen (Pool)

- 2 zeilvissen (Bart)

- 1 gestreepte marlijn door deckhand

Dag 4

Snowgoose, enkele dagen na volle maan.

Na weer één uur later te vertrekken door motorpech en alles dus een uurtje later te water ging, kregen we na anderhalf uur trollen één tikje op de hengeltop. Maar deze ging in het niets weer verloren. We besloten om even te jiggen, maar dit werd een grote flop. Na 10 minuten waren we allebei ons bodemlood al kwijt dus werd het terug trollen. Uren gingen voorbij. Eindelijk kregen we een 5-beet van zeilvissen. Eén zeilvis gelost, 2 gevangen door Rudy, eén door mij die aanvoelde als dood gewicht en dat ook zo bleek te zijn toen we hem aan boord tilden. Eén werd gevangen door een deckhand. Toch nog 4 vissen op de boot gekregen. Later bleek dat we die dag het meest gevangen hadden van alle boten.


Dag 5

Snark

Deze boot is niet zo snel ten opzichte van de anderen. In het heenvaren naar de visgronden werd er al één lijn opgetuigd met de rappala waar we dan ook al snel beet op kregen. Maar deze werd spijtig genoeg verspeeld. Misschien was het een barracuda of iets in die aard. Om 9 uur volgde er een tweede aanbeet. Weer op mijn eigen hengel, blauw-zilver met valse balihoo. Weeral verspeeld. Om 10 uur was het op blauw wel raak. Mijn eerste vis vandaag was een mooie mannelijke dorado van 6 kg. Om 11 uur wist Henk een wahoo te vangen. Een half uur later terug iets van deze soort maar deze loste. Omstreeks 12 uur enkele aanbeten van marlijnen maar deze beten niet door. Om 15 uur in de namiddag na enkele uren stilte, beet er een zwarte marlijn vlak naast de boot. Maar met enkele keren heen en weer te springen wist hij de haak kwijt te raken. Na het spotten van een grote groep dolfijnen en het kruisen van een walvishaai die ik heel even heb kunnen vastleggen op video, moest ik toch dringend naar het toilet. Maar zoals gewoonlijk, als het even niet past, gebeurt er wel altijd iets. Deze keer was het ook zo, met het aanbeten van 2 gele vin tonijnen. Eén op mijn eigen hengel, met een heel klein imitatie inktvisje. Na een diepe duik van de tonijnen en het terug naar boven pompen, wat gepaard ging met veel spierkracht en zweet, dook deze voor de tweede keer de diepte in. Na 15 minuten onvergetelijke minuten konden we dit krachtige visje van 6 kg op de boot hijsen. Henk had de zijne verspeeld door lijnbreuk. Ik had nooit gedacht die tonijntjes op zo’n kleine aasjes bijten. Het was amper 4 cm. Maar als je weet dat tonijnen bijna uitsluitend op sardientjes leven, begrijp je het beter. Geen grote vissen deze dag, maar wel redelijk wat aanbeten dus verveling zat er niet in.

Dag 6

Tina.

We hadden afgesproken dat Henk nu de eerste aanbeet mocht nemen. En die aanbeet liet niet lang op zich wachten. Henk ving een wahoo en een half uur later ving ik een gele vin tonijn van 8 kilo. Om 11 uur krijgen we een enkele aanbeet van een marlijn maar deze werd niet gehaakt. Weer een half uurtje later een dubbele aanbeet van zeilvissen, die we allebei vingen met gewichten van rond de 30 kg. Na een drietal uurtjes stilte, kwam er terug de bevrijdende reel in actie. Omstreeks 14 uur in de middag kon Henk een mannelijk dorado vastnemen. Na nog enkele missers kregen we nog een herkansing en ving ik een zeilvis van 28 kg. Om 15u15 kreeg Henk ook nog een beet en ving een gestreepte marlijn van 55 kg. Ook deze keer kwamen de meeste aanbeten op blauw-zilver en blauw-wit. Eén zeilvis werd gevangen op rood-zwart.

Goede visdag, regelmatig beet en 5 verschillende vissoorten onder de 7 gevangen vissen.

Resultaat: - 1 wahoo (Henk)

- 1 gele vin tonijn (Bart)

- 1 dorado (Henk)

- 2 zeilvissen (Bart)

- 1 zeilvis (Henk)

- 1 gestreepte marlijn (Henk)


Dag 7

Tina

Ik en Rudy hadden afgesproken dat ik de eerste beet mocht nemen. Om 9 uur was het zover en ving ik een wahoo van 12 kg. Deze soort had ik nog nooit gevangen maar hoopte er wel al een tijdje op. Dit lukte dus na 6 visdagen. Rudy ving om 10u een grote mannelijke dorado van ongeveer 10 kg. Na het vangen van een 4-tal bonito’s, gebruikten we deze als aas voor grote marlijnen. Maar na 2 uur nog geen enkele aanbeet en de meeste aasvissen waren dood. We besloten toen om verder te trollen en om 15u kreeg ik nog een enkele aanbeet van een kleine dorado van 4 kilo.

Het was een vrij kalme dag maar het was toch leuk geweest.

 

  

........................................................................................................................

                                          Een verslag.

 


Henk Hillaert 

Eind januari – begin februari, want sommigen waren een weekje vroeger vertrokken, hadden niet minder dan 18 personen afspraak in Malindi, Coconut Village hotel.
Allemaal mensen die lid zijn van de Belgian Big Game Federation of er toch een zekere connectie mee hebben.
Verblijf van een, twee of drie weken volgens professionnele verplichtingen.
Met de zware winter in het land waren er personen uit de bouw die 3 weken bleven.
Profiteren van het lekkere warme klimaat, enkele dagen vissen en als tussendoortje een safari van 3 dagen. 
In België was het toch maar vingers draaien.
Het programma was opgemaakt door Erik Vander Capellen , onze Sportbestuurder, met de mogelijkheid om ter plaatse onderling af te spreken en te switchen wat visdagen betreft.
Voor wat de reis betreft hadden we weer beroep gedaan op de diensten van Neckermann , vertrek vanuit Brussel naar Mombasa met tussenstop in Zanzibar. Ter plaatse voor het vissen waren we weer te gast bij Kingfisher en bij de Malindi Sea Fishing Club .
Onze secretaris , Perez Vanneste , was het gelukt , om via een global forfait voor , iedereen van BBGF een vrije toegang te bekomen voor de MSFC .

Onze verwachtingen waren natuurlijk hoog gespannen. Met de resultaten van ons B.K. 2009 nog in het geheugen en de berichten vanuit Malindi wisten we reeds dat het aantal gevangen vissen wel minder zouden zijn, maar dat er meer marlijn zat. Dus ………
Via een sms naar het thuisfront wisten we dat de eerste visdag van Rudy en Bart reeds een schot in de roos was.
Waar zoveel vissers van dromen lukte hen de eerste visdag.
Geen Grand Slam maar wel een «  Super Grand Slam « .
Blauwe, zwarte en gestreepte marlijn en sailfish werden gehaakt en aan de boot gebracht.
Foto’s van dit viertal samen zijn er niet want we gaan voor " catch and release”.
Er was dus goede hoop op mooie vangsten als we de 1e februari in Malindi aankwamen.
Er werd dadelijk contact opgenomen met Catharina van Kingfisher , er werden enkele dagen geswitcht en er werd ook uitgekeken naar de organisatie van de safari.

De volgende dagen waren opgedeeld in deels vissen en deels " niks " doen.

Profiteren van het warme weer voor de landrotten en afspraak met Catharina om 6h30 voor de vissers. Veel missers de eerste dagen met uit het waterspringende zwarte marlijnen die met ons aas spelen en niet gehaakt geraken. Het is dus niet dat er geen vis rond zwemt.
   
Gewoontegetrouw krijgen we ‘s middags een aan boord klaargemaakte lunch bestaande uit : rode ui, tomaten, aardappelen, mchuzimix, lemonpepper en indien beschikbaar vers gevangen vis ( dorado, wahoo of yellowfin ) Bij gebrek hieraan wordt het een «  vegetarian lunch ».

Wat wel opviel was de diversiteit aan vis. De 3 soorten marlijn, blauwe, zwarte en gestreepte, sailfish, wahoo, dorado en yellowfin werden dagelijks gevangen en aan de kant gebracht. Wahoo, dorado en yellowfin werden natuurlijk aan boord gehesen ( onze lunch weet U wel ) de andere werden zoveel mogelijk terug in hun natuurlijk element geplaatst.
 
Sommige vissen worden wel aan wal gebracht. Te zwaar gewond want met een haak in het oog ben je in deze waters sowiezo een hap voor de haaien.We konden ons wel beperken om minder dan 10% van de gevangen zwaardvis aan land te brengen.

‘s Avonds rond 17h afspraak in de lokalen van MSFC waar we onze vrienden hengelaars opwachtten en waar we ook oudere bekenden van vorige jaren tegen kwamen.

Zeer vriendschapppelijke ontvangst door Terry HILL, de Chairman van de MSFC, die mij mededeelde dat onze leden ook volgend jaar onder dezelfde voorwaarden toegang zullen krijgen tot de lokalen van zijn Club.

Ondertussen waren de deelnemers, we zouden met 11 zijn, akkoord geraakt wat de safari betreft.

Op zijn laatste visdag wist Wim, die voor slechts een week was gekomen, zijn eerste marlijn te vangen . Het zwarte exemplaar was echter door een van de haken in zijn oog gehaakt en de schipper van de SNARK besliste dan ook om hem aan boord te hijsen en aan land te brengen.

Dit gaf de mogelijkheid aan Wim om op de foto te staan met zijn 105kg zware vis.

Het is inderdaad een belevenis om een vis te vangen die veel zwaarder is dan je zelf bent en als het een marlijn is realiseer je dat dit nog iets anders is dan een sailfish die niet zo vlug meer dan 40 kilo weegt.

Later op de dag zou, nav. dreigementen van Katy aan Wim en aan mijnzelf, Katy een verplicht bad nemen in het zwembad van ons hotel.Dit tot groot jolijt van de aanwezigen.

Voordien was er natuurlijk ook in het Clubhouse van MSFC de klassieke " tournée générale” geweest. Santé.
Hopelijk volgen er nog veel " eerste marlijn " of " eerste zwaardvis” rondjes.
Het zou ons later tijdens ons verblijf nog eens overkomen met de eerste sailfish van Linda.
             
Met het vertrek van Wim en Katy was ook het ogenblik van onze safari aangebroken.
Drie dagen rondrijden in East en West Tsavo. Op pistes die veel op onze vroegere landwegen gelijken en die U aan de wegen van Paris-Dakar doen denken.
 


coconut village hotel

East en West zien er gans anders uit. Waar je in East redelijk ver kan kijken heb je een door de hogere plantengroei beperkt zicht in West, hetgeen het opmerken van dieren er niet makkelijker op maakt.

East en West worden door elkaar gescheiden door de asfaltbaan Mombasa-Naïrobi waar we toch regelmatig zebra’s zagen rondlopen.

Dat we van alle dieren die in deze reserves rondlopen slechts een klein deel zagen zal U waarschijnlijk niet verwonderen als U weet dat samengevoegd beide reserves een oppervlakte beslaan van 2/3 van ons eigen land.

Van de Big Five zagen we er slechts 4. Geen neushoorn, maar wel een massa olifanten.

De derde dag van onze safari werd en lange terugreis naar Malindi deels doorTsavo, deels terug door de bewoonde wereld die ons een idee gaf van landschap en bevolking met een tussenstop bij een groep Masaï.

Het was reeds laat op de avond toen we terug waren in ons hotel. Moe, maar gelukkig met onze trip.

Ondertussen hadden Fons en Georges het klaar gespeeld om ook nog een Grand Slam te vangen en hadden we gehoord dat er een hoop sneeuw gevallen was in België.

Tijdens de laatste dagen van ons verblijf hadden we nog het genoegen ons glas te kunnen heffen op de vangst van Linda’s eerste sailfish. Aan boord van de SNARK samen met Rudy en Georges was ze wel verplicht een hengel met een vis aan de haak in de hand te houden want er was een strike van VIJF sails tegelijk. Aangemoedigd door allen aan boord heeft ze het dus klaar gespeeld om de sailfish langs de boot te brengen. Proficiat.

Onze laatste visdag was ook nog succesvol voor Erik die eindelijk zijn eerste blauwe marlijn mocht vangen. Spijtig genoeg konden we ondanks het feit dat we er om 10H30’ een gestreepte bij hadden gevangen geen Grand Slam binnen brengen.

Al bij al een aangenaam verblijf met in het total een veertigtal zwaardvissen, zeker niet slecht wat het aantal gevangen marlijnen betreft, de Super Grand Slam, de Grand Slam en de eerste vissen voor enkele van de deelnemers.

Bart van Hoey en Rudy van der Stichel met hun "super grand slam" Ik het midden voorzitter Henk Hillaert


Ondertussen hebben we aan al onze keniaanse vrienden afspraak gegeven voor de laatste week van januari 2011.

Vanwege Kingfisher mochten we vernemen dat ze terug een gratis visdag ter onze beschikking zou stellen voor ons B.K. 2011 en vanwege Bruno, big boss van het hotel mochten we vernemen dat hij klaar is om ons terug de prijsuitreikingsreceptie aan te bieden.
Met dank aan beiden en in de hoop er U allen te mogen verwelkomen.
 Linda met haar allereerste zeilvis.

                                                                                                 

                                                Henk Hillaert

                                               Februari 2010         

 VANGSTEN :
                     BOOT
2 februari:
                    TINA:                  1 zwarte marlijn (65kg) + 1 bonito
                    SNARK:              1 gestreepte marlijn (55kg) + 1 zeilvis
                    SNOWGOOSE:  1 gestreepte marlijn (60kg) + 4 zeilvissen

3 februari:
                    SNOWGOOSE:  1 zeilvis + 1 kingfish (>20kg)+ 1 geelvin tonijn 
                                                1 barracuda (12kg)
                    SNARK:              1 zeilvis + 2 geelvin tonijnen+ 1 dorade (>10kg)
                                                1 wahoo (>10kg)

4 februari:
                    SNARK:                niets
                    TINA:                   1 zwarte marlijn (90 kg) + 1 zeilvis

5 februari:
                    SNOWGOOSE:  4 zeilvissen
                    SNARK:              1 zwarte marlijn (105kg) + 1 geel vintonijn (19kg)
                    TINA :                 1 geelvintonijn (7 kg)

6 februari:
                    SNARK:              1 dorade + 1 wahoo + 1 geelvin tonijn
                    TINA:                  1 zeilvis

7 februari:
                    SNARK:              5 zeilvissen + 1 wahoo
                    TINA:                  3 zeilvissen + 1 gestreepte marlijn (50-60 kg)
                                                 + 1 wahoo + 1 geelvin tonijn + 1 dorade
                    NEPTUNE:          4 zeilvissen + 1 wahoo (>20kg)

9 februari:
                    SNARK:              1 zeilvis + 1 gestreepte marlijn + 1 blauwe marlijn
                                                  + 1 barracuda

10 februari:
                    SNARK:              niets ( 2 bonito's = aasvis)

11 februari:
                    TINA:                  1 zeilvis + 1 skipjack tonijn

12 februari:
                    SNARK:             1 blauwe marlijn (90kg) + 1 gestreepte marlijn (50-55kg)
                                                 + 1 dorade (12 kg)
                    SNOWGOOSE:  1 zwarte marlijn (51kg) + 1 dorade
                    TINA:                  2 dorades (MAHI-MAHI of goudmakreel 10kg-6kg)


 


Belgisch kampioenschap big game 25-29/01/2009
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Zie bij wedstrijden onder BK Kenia 2009

 

Malindi,   Kenya     juli en augustus    2009

De weersomstandigheden waren niet normaal voor deze tijd van het jaar.Een zuidelijke wind blies met een kracht van 4 Beaufort voortdurend en wakkerde soms nog aan.De deining op de Indische oceaan was met momenten wel 4 meter hoog, en ook de golfjes hadden pieken van anderhalve meter. Dit type van weersomstandigheden bleef de vakantie overheersen, waar anders tegen augustus de wind afneemt.
Zullen we toch gaan vissen? In Watamu had men al zwarte marlijn gezien, zo vroeg in het seizoen. Na toch eerst enkele dagen te hebben afgewacht, en de vangsten opgevolgd van de weinige vissers ter plaatse in Malindi en Watamu, toch besloten om met Angus Paul op de Neptune te starten. Op zee al bij al goed te doen, was vergelijkbaar met de omstandigheden hier op onze Noordzee.
    
Het relaas van de eerste visdag:
Op de eerste visdag hadden we een spectaculaire start, maar liefst elf verschillende vissoorten, werden gevangen. Om 7u30 werd er al een vis verspeeld op de sailfishlures, om 7u50 terug iets verspeeld, om 8u een garfish, hola een tropische geep, om 8u15 een yellowfin tuna van 15 kg, om 8u40 double strike sailfish, één verloren en één van 30kg released, om 9u30 terug een tonijn van 15kg, om 10u15 een wahoo van 21 kg. Ja, het gaat goed vooruit.
Nu troffen we de eerste school friggys ( fregatmakrelen) aan, maar slechts drie stuks na een uur proberen, een aasvis naar beneden om 11u10 en om 11u15 een wahoo van 20kg+, met de tweede aasvis iets verloren en de derde kapotgebeten. Waarschijnlijk van kingfish.
Terug trollen en direct een tonijn van, ja was, een van rond de 15-20 kg maar kwam in stukjes naar binnen.
 
Eén aasvis gevangen en besloten om maar met die ene te beginnen vissen, om11u45 en om 11u46! Strike, een zwarte marlijn van rond de 100kg, supertof en netjes terug laten zwemmen.

Om 13u een dorado, niet te groot, 10kg, om 13u 30 met nog een enkele aasvis, strike en een bullshark, lastige drill, veel golven, nat en moe, rond de 90 kg.
Wanneer het beest bij de boot kwam, hadden de bootsjongens nog een dode aasvis van gisteren uit de koelbox gehaald en ondertussen aan een hengel gehangen, en natuurlijk geen tijd om op adem te komen dus, op deze dode vis terug een strike, om een lang en nat verhaal kort te maken na twee uur drillen een andere bullshark bij de boot van rond de 250 kg, bij het behandelen van de leader verschillende malen terug naar beneden gezwommen en terug bij de boot, en opeens peng, de staaldraad had de leader kapot geschuurd, telt als release zeggen ze. Waarom niet? Was  vier maal bij de boot en had gegafft kunnen worden, maar ik wilde hem toch terug laten zwemmen.
   
 Om 16 u terug naar huis al trollend en na 5 minuten terug al een strike aan de saifishlures, een tonijn van 15 kg, verder  trollen en terug na 5 minuten een kingfish van 21 kg, nog niet genoeg nee :

Na bijna terug de haven van Malindi te zijn binnengelopen, een koli-koli ( bigeye trevally) die de elfde soort vertegenwoordigde.   OEF  …..
   
Prachtige dag, ware het niet dat het niet zo eenvoudig was om aan aasvis te geraken, de aanwezige friggy’s en bonito’s wilden maar niet bijten, die hadden het alleen maar voorzien op kleine sardientjes en net deze kleur van jigs hadden we niet op de boot. Snel beslist om er dan maar zelf te maken s’anderendaags, met behulp van kerstboomversiering en pruikenhaar en nagellak?!..want met niet veel aasvissen, ook niet veel aanbeten. Neen, nooit genoeg, wil de wahoo en kingfish vangen die ik gemist had...
  
Het totaal van de vangsten spreekt voor zich, na zeven maal te zijn uitgevaren:

Bullshark                 2 -  90kg en 250
Black marlin            1 -  100kg     
Dusky grouper       2 - 25 en 62,5 kg
Giant trevally          3 waarvan 1 van 43,5 kg!!  + 1 lost
Wahoo                     6 + 4 lost!
Kingfish                  3 waarvan 1 van 23kg +  4 lost!
Yellowfin                 8 grootste 35kg + 1 lost
Sailfish                    8 grootste 40kg +  5 lost!
Baracuda                3
Dorado(mahi)         3
Green jobfish         1 van 9,5 kg
Bigeye trevally       1
Garfish                     2
Rainbowrunner      1
Bonito                      8
Kawakawa              4
Friggy                     30 stuks

Nog een zeeschildpad van 100 kg die vals gehaakt was aan een vin, tellen we niet mee, maar zwaar om binnen te halen was het wel, dit om de haken te kunnen verwijderen en succesvol terug te laten zwemmen.
 

De overige visdagen waren minder, veel gemiste en verloren vissen, maar de laatste visdag was terug voortreffelijk, lastig zoals het moet zijn, door twee groupers, een van 25kg en een recordvis van 62.5 kg, direct daarna een Giant trevally van 31kg, terug direct erna nog een trevally van 43.5 kg, ja, terug recordformaat, allemaal stand-up, amaai mijne rug. Wat denk je, nog een trevally van 21 kg en nog een triple strike van sailfish, alle 3 gevangen, waarvan een van 40kg, jawadde.
Nog 2 kingfish, 2 wahoo en één yellowfin gevangen en nog twee sails en een kingfish verloren…je ziet, dit maal de nodige aasvissen, allen gevangen aan de selfmade jigs.

Smaakt naar meer, PEREZ VANNESTE

 

 


Woensdag 19 september 2007
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Augustus 2007 - MALINDI REVISITED

In tegenstelling tot onze vorige visreis tijdens kerst en nieuwjaar 2007 was er deze maal wel voortreffelijk blauw water aan de monding van de Sabaki rivier in Malindi- Kenya. De eerste visdag begon op de Neptune met captain Angus Paul ,met na slechts tien minuten varen al een uitstekende start : een dubbelstrike van zeilvis, allebei rond de 25 kg, één ervan was zeer sterk, en gaf een goed gevecht, getagged en released. Het volgend uur verloren we er nog twee, en vingen twee wahoo’s van 16 en 18 kg. Nog twee zeilvissen werden verloren, maar ook werden er nog vier gevangen waaronder een vis die 35 kg woog die een Rainbow Runner als aasvis genomen had en die de haak geslikt had. Aasvis was redelijk moeilijk te vangen, maar alle vijf werden wel onmiddellijk genomen door Kingfish, één van 12 en één van 16 kg, de overige die bestemd waren voor Marlijn, werden door Wahoo kapotgebeten.

Verder werd er nog vijf dagen gevist op de Snowgoose, met captain Alfred. Ver hoefden we niet te varen, en iedere dag was het prijs na maximum één uur vissen. In totaal werden er 15 zeilvissen gevangen, 2 Wahoo, 2 Kingfish, 4 Yellowfin tuna,11 Bonitos, 3 Rainbow runner, 1 Baracuda, 1 Giant trevally van 20kg, 1 Skipjack tuna. Ook Christine deed haar best om een springende rover binnen te halen, een 31 kg zeilvis en verschillende bonitos, behoorlijk vechtend aan 30lbs, enkele van 5-6kg. Eén van die bonitos werd levend aan de haak gezet en direct een strike aan het oppervlak,… Black Marlin, en wel mijn eerste na al 35 dagen in Malindi gevist te hebben. Zijn (haar) gewicht viel wel wat tegen, geschat op 60- 70 kg,na taggen schoot de haak los, maar geen probleem, het was wel een MARLIJN!!

Op een volgende visdag moest het beste nog komen: De Skipjacktuna van 4 kg werd levend aan de stalen onderlijn bevestigd en te water gelaten, er was namelijk Marlijn gezien op de Watamu Banks, een collega visser was er een aan het drillen op de Neptune die we zo-even voorbij gevaren hadden. De vis zagen we mooi springen, vlug, vlug, aasvis in het water, misschien was ik terug aan de beurt, en na de nodige lijn te vieren gaf ik de 80lbs hengel aan de schipper om bovenaan te plaatsen, zo blijft de lijn wat verder uit het water, die nogal woelig was, minstens 4 beaufort, misschien wel 5. Maar zonder waarschuwing kreeg ik direct al een deftige ruk, waarbij de hengel bijna uit mijn handen werd getrokken, de schipper reageerde met volle gas en een massieve vis hing , dit zag ik ook aan de vlug aflopende reel en ik sprong met de hengel in de vechtstoel. Marlijn???
Hij sprong niet, misschien vocht hij diep??

Na een kwartier en pijnlijke armen later vroeg ik het harnas, ik voelde al dat dit hier een tijdje ging duren. Door de sterke zuidenwind werden we richting Boiling Pot getrokken, een gebied enkele mijl verder waar in dit jaargetijde niemand wil, kan, vissen door de draaikolken van twee ontmoetende zeestromingen en de deining van meer dan DRIE meter, aangewakkerd door de wind. Een uur later kwam de vis naast de boot en een schreeuw: Bull-shark more than 200 kg, en geprobeerd de leader vast te krijgen, maar door de ruwe zee moest de deckhand Ruby de lijn lossen en terug verdween de logge maar ongelooflijk sterke haai in de diepte.

Om een langer verhaal kort te maken, na een dril van DRIE uur aan de slechts 80 lbs lijn, kwam de Stierkophaai naast de boot en beet ook nog zijn tanden stuk op het platform achteraan de boot ,hij werd daarna door de crew langszij gebonden, dit nam ook nog een uur in beslag. Verder vissen ging niet meer, we waren 9 zeemijl op sleeptouw genomen door de vis en terug in de Malindi Sea Fishing Club werd dit roofdier gewogen op 223 kg. Wat er verder nog te vermelden is , die Marlijn die we zagen drillen op de Neptune juist voor ik die aanbeet kreeg van de haai werd niet geland, alleen de kop werd binnen gehaald, Zo zie je maar dat ook bullsharks aan het oppervlak jagen, en alles verorberen die voor hun tanden komt.

PEREZ VANNESTE



Zaterdag 3 maart 2007
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Andre Huys en Paul Derere in Watamu Kenya 2007

Het plan is drie dagen vissen en drie dagen safari. We verblijven in Hemingways Resort en hebben voor 3 dagen BS Nest, een Bertram 35 feet gecharterd met Capt. Ali Al Harazi.

Dag 1 / 19-02-2007

De Capt. zegt ons dat we moeten varen tot ten noorden van Malindi om klaar water te vinden. Daar Baitfish voor het ogenblik moeilijk te vinden is zullen we vissen met lures en met strookjes vis waarvoor een kleine lure bevestigd is.

06H30 - start
07H40 - lines out ten noorden van Malindi
10H00 - triple strike, 3 mahis landed
10H30 - sail landed, tagged en released
13H50 - strike big sail, hooked en lost
15H15 - sail landed, tagged en released
16H00 - lines in
16H35 - anchor


Dag 2 / 20-02-2007

Een twintigtal miles voor Watamu in zee zou het water OKÉ zijn en zou daar een goede visstek zijn. We besluiten naar daar te gaan.

06H30 - start
07H10 - lines in
07H20 - big wahoo landed
08H15 - big mahi strike, hooked and lost
08H45 - yellow finn landed
08H50 - sail raised
10H10 - 2 bonitos landed
10H20 - 2 bonitos landed
We beginnen te vissen met live bait.

NO STRKES
13H30 - We veranderen terug naar lures en fast trolling.
14H45 - sail landed, tagged en released
16H10 - Sail raised
16H30 - sail raised
16H45 - lines in
17H00 - anchor


Dag 3 / 21-02-2007

De zee is woeliger. We gaan niet naar een bepaald gebied maar zullen fast trollen om een zo groot mogelijk gebied af te vissen en zo de vis te zoeken.
06H30 - start
06H50 - lines in
De zee wordt woeliger en de boot rolt en stampt.
09H10 - Vogels...Er zit live bait dat we kunnen vangen.
09H20 - We vangen bonitos en starten te vissen met live bait.
10H10 - Yellow finn 18Kg landed
11H00 - Black Marlin raised. Slaat met zijn bill op de bonito maar bijt niet...
12H20 - Strike op downrigger – not hooked
12H45 - Start met trollen met lures
13H45 - Black Marlin raised – bijt NIET
15H40 - Mahi landed
16H30 - lines out
16H45 - anchor

BESLUIT:
Boot en crew extra.
De crew heeft gewerkt als gekken maar het mocht niet lukken. Neptunus was ons niet goed gezind... De volgende 3 dagen hadden we een prachtige safari en onze boot haalde gedurende deze 3 dagen formidabele resultaten... Als we de derde dag terug kwamen, kwam onze boot binnen met 1 black marlin; 2 striped marlins; 2 sails; 1YF van 22Kg; en 1 barracuda. En ze hadden dan nog 3 Marlin strikes gemist... Zie foto boot met vlaggen.

Dat is het verschil tussen een beetje geluk en een zwarte periode...
Hopelijk is het geluk de volgend maal aan onze kant...






Donderdag 26 februari 2007
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Een groep Big Game hengelaars bestaande uit acht mannen en vier vrouwen beleefden de eerste helft van februari een geslaagde jaarlijkse visvakantie aan de Indische Oceaan in Kenya.

De vangsten waren ronduit schitterend. In totaal werden er tien marlijnen gevangen. Te weten 6 zwarte marlijnen en vier gestreepte marlijnen. Bovendien werden er negentien zeilvissen gevangen en een twintigtal geelvintonijnen van meer dan 20 kg stuk. (De meeste billvissen werden onbeschadigd teruggezet). Verder werden er een zestigtal dorado's en een tweehonderdtal bonita tonijnen en een tiental wahoo's en koningsmakrelen en één giant trevally gevangen.

R. Neven van de Belgische Big Game Federatie wist een zwarte marlijn van liefst 195 kg te verschalken. Indien er sportievelingen zich geroepen voelen om volgend jaar mee te gaan vissen in Kenia kunnen ze altijd info vragen via de rubriek contacten.





Vrijdag 9 December 2005
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Hemingways Kenia

Sportbestuuder Andre Huys van de Belgian Big Game Federation en zijn vismaat Gilbert Lampens hadden begin november een trip naar Kenia gepland. Het was de bedoeling om vier dagen te big gamen en een safari van vier dagen te ondernemen wat goed lukte. Gilbert had via-via informatie gekregen dat Hemingsways de beste omgeving was en de beste boot de " Nest van BS " met Kapitein Ali Harazzi is.

De eerste dag was een rustdag na een tien urenvlucht, het verblijf was comfortabel, ontspannend en het voedsel was goed. Die dag zagen zij boten binnenkomen met mooie zeilvissen en en tiger sharks waaronder een van 358kg. Die avond was het prizesetteing van de acht deelnemende boten van een acht dagen wedstrijd met als resultaat 354 zeilvissen en een zwarte marlijn. Alleszins een hoopvol resultaat voor Andre en Gilbert.

De resultaten hier per dag weergeven zou een beetje van het goede te veel zijn, maar tijdens de vier werden volgende soorten geland Mahi-mahi, SaiL fish, Waho, Bonito, Bronze Whalershark, Silvertrip Shark, Giant Trevally en Garfish. Een Belgisch record, Silvertip shark van 80kg en een Bronze Whalershark van 50kg. Een speciale vermelding is zeker het merken van de vis die dan terug kon naar diepere oorden kon.

Verder vertelde Andre dat het ginds goede visgronden zijn, een extra boot met zeer goede bemanning. Een aanrader dus. Om te besluiten gaf Andre ons nog de volgende opmerking in verband met het plaatsen van de Tags. Wetenschappelijk is dit zeer belangrijk maar het heeft het nadeel dat longliners met dergelijke gegevens ook weg kunnen en dat het misschien beter zou zijn om dit af te schaffen ofwel een middel waar alleen wetenschappers mee weg kunnen.





deze banner kan vrij gekopieerd worden





Ontwerp en onderhoud door bbgf.be

Copyright © 2009 bbgf.be